Najlepsze anegdoty o malarzach polskich. Znani Polacy, plastycy, artyści w anegdocie
Malarz i umowa
Właściciel kamienicy, w której Kazimierz Malewicz wynajął pracownię, przy spisywaniu umowy najmu rzekł do artysty:
– Gdyby pracownia spłonęła z pańskiej winy, zapłaci mi pan dziesięć tysięcy rubli.
Malarz do liczby dziesięciu tysięcy dopisał jeszcze trzy zera, mówiąc:
– Będzie pan teraz spokojniej spać, a mnie jest wszystko jedno, gdyż i tak nigdy nie będę mieć takiej kwoty.
Fałat na polowaniu
Julian Fałat był zamiłowanym myśliwym. Po jednym z polowań zapytał leśniczego, czy wszyscy myśliwi wrócili do leśniczówki. Gdy okazało się, że nikogo nie brakuje, uradowany artysta zawołał:
– Panowie, ja rzeczywiście zabiłem dzika!
Kaczka
Innym razem Julian Fałat będąc na polowaniu zdjął strzelbę z ramienia, wycelował i zastrzelił kaczkę. Spojrzał na kolegów i krzyknął:
– To druga!
– A gdzie pierwsza? – zapytał jeden z myśliwych.
– Pierwsza na razie jeszcze żyje.
Nałogi
Władysława Daszewskiego wracającego nocą z bankietu zaczepił jakiś obdartus i poprosił o pięć złotych.
– Na co panu te pieniądze? Chce się pan napić?
– Nie piję.
– Na papierosy?
– Nie palę.
– To pewnie chce pan kupić prezent swojej dziewczynie?
– Nie mam dziewczyny.
– Wie pan co? Dam panu pięćdziesiąt złotych, ale pójdzie pan ze mną. Chcę, żeby moja żona przekonała się na własne oczy jak kończą ci, którzy nie mają nałogów.
Krasnoludki na obrazie
Teofil Ociepka otrzymał zamówienie na obraz przedstawiający scenę z życia górników. Artysta namalował obraz, a na nim krasnoludki z kilofami na ramionach. Zamawiający obraz poprosił, aby usunąć krasnoludki.
– Dlaczego? – zapytał malarz.
– Bo są nierealistyczne.
– Jak to, więc one inaczej wyglądają w rzeczywistości?
Krakowskie rozrywki
Józef Chełmoński surowo wychowywał swoje córki. Raz przyjechał z nimi do Krakowa i ciągle trzymał je w pokoju hotelowym, nie pozwalając wychodzić im na miasto. Przyjaciel artysty, który nad tym ubolewał, poprosił go, aby pozwolił mu zabrać dziewczęta do teatru.
– To niemożliwe – rzekł Chełmoński. – Po południu były już u dentysty. Miały wystarczająco dużo rozrywki jak na jeden dzień.
Portret żony
Na wystawie malarstwa Leona Chwistka jakiś zwiedzający oglądając portret żony artysty, rzekł:
– Malarz, który jest w stanie tak namalować żonę, jest także w stanie ją zamordować!
Malarz i bankier
Bankier siedzący w kawiarni przy stoliku z Leonem Wyczółkowskim w pewnej chwili rzekł:
– Bardzo mi przykro, ale nigdy nie byłem na wystawie pańskich obrazów…
– Niech się pan nie przejmuje, ja też jeszcze nigdy nie byłem w pańskim banku.
Zamówienie portretu
Do Stanisława Wyspiańskiego przyszedł bogaty, niezbyt urodziwy szlachcic, aby poprosić o uwiecznienie swej twarzy na portrecie. Artysta zmierzył go wzrokiem i rzekł:
– Nie widzę powodów.
Wyspiański – abstynent
Stanisław Wyspiański był abstynentem. Kiedyś jakiś mężczyzna namawiał go do wypicia kieliszka alkoholu:
– Mistrzu, niech pan wypije dla fantazji!
– Fantazję mam zawsze, a po wódce strasznie boli mnie głowa.
Przyszły artysta
Pewien młodzieniec posprzeczał się z ojcem. On chciał studiować malarstwo, ojciec natomiast wolał, żeby został rzemieślnikiem. Obecny przy kłótni Stanisław Wyspiański chcąc załagodzić sprzeczkę, zaproponował połowiczne wyjście:
– Chłopcze, chcesz być malarzem?
– I będę nim!
– Ale twój ojciec chce, żebyś został rzemieślnikiem.
– Nie ma mowy!
– W takim razie pójdźcie na kompromis. Naucz się oprawiać obrazy.
Anegdoty o malarzach: (c) Rysunki.pl < Ane
Zobacz też:
> Wszystkie kawały
> Anegdoty o kompozytorach
