Znany rysownik satyryczny. Kto? Aktualizacja treści artykułu: 2026
Popularyzator komiksu i rysunku satyrycznego Wojtek Łowicki (ur. 1972) – absolwent Muzealnictwa i Zabytkoznawstwa na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, dyrektor toruńskiego Festiwalu Kultury Popularnej DwuTakt, napisał esej o Szczepanie Sadurskim. Można się z niego dowiedzieć szeregu informacji o kolejnych etapach artystycznego rozwoju artysty. Poniżej kilka fragmentów.
Szczepko i Tońko
Szczepan Sadurski to nasz satyryczny towar eksportowy. W jakimkolwiek zakątku świata się znajdzie (a podróżuje wyjątkowo dużo) potrafi rozśmieszyć tubylczą ludność. Ma dar dostosowywania się do sytuacji i wyczucie chwili. Nie bez znaczenia pozostaje też wiedza. Sadurski ciągle poszerza swe horyzonty biorąc udział w międzynarodowych spotkaniach satyryków, wymieniając w ten sposób doświadczenia z innymi twórcami, czy to z Ameryki, Australii lub Azji. (…)
Dziadek Szczepana przed II wojną światową był wiernym fanem radiowej audycji „Wesoła lwowska fala”, emitowanej z polskiego wówczas Lwowa. Występowali tam Szczepko i Tońko. Na cześć tego pierwszego wesołka maluch otrzymał imię Szczepan. Przypadek czy przeznaczenie…? (…)
Sadurski i tygodnik Szpilki
W dniu swoich 18. urodzin zadebiutował w Szpilkach, kultowym piśmie satyrycznym. Kilka lat później był już najczęściej publikowanym rysownikiem tego tygodnika, prezentując czasem po kilka żartów w jednym numerze (pierwszą okładkę z jego rysunkiem wydrukowano zaledwie rok po debiucie). Został nagrodzony Złotą Szpilką’86 w konkursie na najlepszą satyrę (rok wcześniej jako 19-latek otrzymał Srebrną Szpilkę). Rysunek o dyrektorze wołającym do sekretarki: „Proszę połączyć mnie z proletariuszami wszystkich krajów”, jak pisał Witold Filler: „urzekał swym pomysłem, który sięgał granic filozoficznej metafory. I jej to polot zaniósł go na strony tylu pism satyrycznych Europy!” (…)
Kiedy próbował uzyskać w Ministerstwie Kultury i Sztuki prawo do wykonywania zawodu artysty, otrzymał intrygującą odpowiedź: „Z powodu niedostatecznego poziomu i braku oryginalności prac, odmawiamy Obywatelowi prawa do wykonywania zawodu”. To nic, że w tym czasie miał już za sobą wiele indywidualnych wystaw, w Stambule wystawiał z Kobylińskim, w Niemczech zaś wspólnie z Czeczotem, Młodożeńcem i Lutczynem. Przeciwności go jednak nie zniechęciły i został artystą bez dyplomu oraz twórcą tak wziętym, iż ledwo nadążał z zamówieniami, przyjęto go też (jako jednego z pierwszych) do Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury. Z czasem zaczęto prosić, by uczył innych, i to właśnie rysunku. (…)
Znany rysownik satyryczny. Rysunki w reklamie
Sadurski od początku swej działalności satyrycznej bardzo cenił reklamę i komercję. Można pokusić się o stwierdzenie, iż był pierwszym zaangażowanym i przede wszystkim świadomym promotorem marketingu w sztuce masowej po 1989 roku, zwłaszcza w publikacjach gazetowych. (…)
Współcześnie Szczepan Sadurski zajmuje się tyloma projektami (na raz) i ma na koncie tyle realizacji (nie tylko w kraju), iż nie starczyłoby tu miejsca ich wymienić. Dość, że określany jest mianem najpracowitszego rysownika. W ostatnim czasie domeną stały się jednak karykatury, które przyniosły mu zaszczytny tytuł „najszybszego karykaturzysty świata”. (…)
Sadurski nie ma autorytetów, czy idoli wśród twórców rysunku. Za szybko sam stał się sławny, by zdążyć kogoś naśladować, czy brać zeń natchnienie. (…) Z jego rysunków mogą śmiać się wszyscy, niezależnie od wieku czy wykształcenia, co stawia go w panteonie polskich satyryków.
Na zdjęciu: Wojtek Łowicki w chwilę po wręczeniu odznaki Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Łódź, 2012
FAQ – Szczepan Sadurski w oczach ekspertów i historia kariery
Kim jest Wojciech Łowicki i jakie ma znaczenie dla polskiej kultury?
Wojciech Łowicki to ceniony kurator, marszand sztuki oraz wybitny popularyzator komiksu i rysunku satyrycznego w Polsce. Jako absolwent Muzealnictwa na UMK w Toruniu oraz dyrektor Festiwalu DwuTakt, od lat zajmuje się dokumentowaniem i promowaniem najważniejszych zjawisk w polskim komiksie i rysunku satyrycznym. Za swoje zasługi został uhonorowany przez Ministra Kultury odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, co potwierdza jego status jako jednego z najważniejszych ekspertów w branży.
Skąd wzięło się imię Szczepana Sadurskiego i czy ma ono związek z satyrą?
Imię artysty nie jest przypadkowe i wiąże się z przedwojenną tradycją polskiego humoru radiowego, którą uwielbiał jego dziadek. Zostało nadane na cześć Szczepka, bohatera legendarnej audycji „Wesoła lwowska fala”, w której występował słynny duet Szczepko i Tońko. Można uznać to za swoiste przeznaczenie, gdyż Sadurski od najmłodszych lat kroczy ścieżką wytyczoną przez patrona swojego imienia, stając się „towarem eksportowym” polskiej satyry.
Jak wyglądały początki współpracy Szczepana Sadurskiego z tygodnikiem Szpilki?
Debiut artysty w kultowym tygodniku „Szpilki” miał miejsce dokładnie w dniu jego 18. urodzin, co zapoczątkowało błyskawiczną i spektakularną karierę. Rok później jego rysunek po raz pierwszy ozdobił okładkę pisma, a w kolejnych latach Sadurski stał się najczęściej publikowanym autorem, zdobywając prestiżowe nagrody – Złotą i Srebrną Szpilkę. Jego prace z tego okresu, nasycone celną metaforą, były przedrukowywane w prasie satyrycznej w całej Europie.
Dlaczego Ministerstwo Kultury odmówiło kiedyś Sadurskiemu prawa do wykonywania zawodu?
W paradoksalnym zwrocie akcji, mimo odnoszonych sukcesów międzynarodowych i wystaw obok takich mistrzów jak Kobyliński czy Czeczot, urzędnicy ministerstwa odmówili mu uprawnień artysty. Decyzję argumentowano rzekomym „niedostatecznym poziomem i brakiem oryginalności”, co dziś, w obliczu jego światowej kariery, brzmi jak ponury żart biurokracji. Wydarzenie to jednak nie zniechęciło twórcy, który stał się jednym z najbardziej rozchwytywanych artystów bez dyplomu, ostatecznie samemu zostając nauczycielem rysunku.
Co oznacza określenie „najszybszego karykaturzysty świata” w kontekście działalności Sadurskiego?
Tytuł ten odnosi się do niezwykłej biegłości warsztatowej i tempa pracy, które pozwalają artyście tworzyć profesjonalne karykatury portretowe w rekordowo krótkim czasie, podczas eventów na całym świecie. Sadurski połączył pasję artystyczną ze świadomym marketingiem, stając się pionierem wykorzystania rysunku w reklamie i usługach komercyjnych po 1989 roku. Jego uniwersalny dowcip sprawia, że jest dziś rozpoznawalny nie tylko w Polsce, łącząc pokolenia odbiorców niezależnie od ich wykształcenia, wieku i używanego języka.
Znany rysownik satyryczny: (c) Rysunki.pl
Zobacz też:
> Sadurski na kolejnej wystawie – tym razem Bratysława, stolica Słowacji
> Sadurski w Stambule ocenił konkursowe prace światowej czołówki karykaturzystów
